ทริปปีใหม่ ไร้สาระ กะ ขาซุ่ม

        สนุกมากครับทริปนี้ ตอนนั้นหมายยังดิบ..  ยังไม่ได้ลอก  ปลาตัวเล็กหน่อย  แต่ก็สนุกครับ

มาวันนี้ยังคิดถึงอยู่เลย  ประทับใจครับ

เช็คหมายแบบไทภู EP.1 (บ้านเหล่า)

ดูหมายสวยๆ กับไทภูฟิชชิ่ง  หัวเราะกัน  เดินกันให้ขาอ่อนไปเลย  แล้วไง เมื่ออยากไป ก็ต้องเดิน

"เวลา วารี ไม่เคยคอยใคร"

        ห่างหายไปนานเป็นปีๆเลย สำหรับคนเคาะเหยื่อ  ก็หลายเรื่องหลายอัน สิ่งใหม่ งานใหม่ ที่เพิ่มเติมเข้ามาในชีวิต ทำให้เวลาในการตกปลาลดลงๆๆๆๆๆ ไปเรื่อยๆจนสุดท้ายเกิดความไม่สมดุลย์  จนต้องหันกลับมาคิดดูว่า  แท้จริงสิ่งที่เราทำอยู่นั้นมันได้สร้างอะไร? แท้จริงแล้วสิ่งที่เราอยากได้และต้องการนั้นจำเป็นต้องขวนขวายให้ได้มาไหม?  และที่สำคัญความสุขเล็กๆน้อยๆจากการตกปลานั้น  มันอยู่ที่ใด? 
คิดจนเลิกคิด เลิกคิดแล้วจนคิดอีก  คิดอีกแล้วก็คิดอยู่อย่างนั้น  จนเวลาผ่านเลยมาจนเจอปัญหา ปัญหา

ที่ไม่ได้ใหญ่โตอะไร แต่มันคือปัญหาที่ทำให้เราคิดได้ว่าจะจัดการปัญหาที่เกิดขึ้นได้อย่างไร เพราะที่ผ่านมาเราโทษ "เวลา" แต่เราไม่เคยแบ่งหรือจัดการเวลาเอง ซึ่งปัญหาจ๊อกแจ๊กอันอื่นๆที่เราเคยเจอ เมื่อทำการแบ่งเวลา ปัญหาเหล่านั้นลดน้อยลงมาก ชนิดที่ว่าเมื่อเวลามันแบ่งได้ เมื่อเข้าใจกับเวลา  คำว่าไม่มีเวลามันก็ไม่มี  คงเหลือไว้แค่คำว่า "มันคือเวลาขายของนะ" "แล้วตอนนี้ถึงเวลาตกปลานะ"  "และต่อไปก็เป็นเวลาตัดคลิปนะ" 

           อาจมีคนไม่เห็นด้วยกับวิธีคิดของเรา และแน่นอนว่าเขาจะไม่ยอมรับในสิ่งที่เราคิดได้และกำลังทำ  แต่สักวันหนึ่งก็ได้แค่หวังว่าเขาจะเข้าใน  "ในวันที่ไร้สาระ เมื่อเวลาไม่ยอมหยุดนิ่ง  วันนั้นเราไปตกปลา" 
        ซึ่งจริงๆแล้วก็ไม่ใช่ว่าคิดได้ดีเด่อะไรหรอกนะครับ..  เนื่องจากว่าเจออะไรใหม่ๆในชีวิต มันก็สนุกไปกับมัน  แต่ก็มีบางครั้งที่มันทำให้เหนื่อย พอเหนื่อยก็พัก หายเหนื่อยก็ทำ แต่พอบ่อยๆเข้า พอพักหายเหนื่อยแล้วก็ยังอยากจะพักต่อ เป็นหนักขึ้นทุกวัน นั่นก็คือความขี้เกียจมันเข้ามาอยู่ในตัวเรา  ตอนนี้ก็พยายามสลัดมันออกไปให้ได้มากที่สุด เพราะว่าเวลาของชีวิตไม่รู้จะหมดวันไหน ตอนนี้ยังทำได้เลยต้องรีบทำครับ..  เหนื่อยก็ช่างมัน  หากเหนื่อยแล้วมีความสุข  ก็ถือว่าคุ้มค่านะ  ขอเพียงแค่ว่า "ให้เข้าใจกัน"  เท่านั้นพอ  ...

เก่าแต่เก๋า เม็ดมะขามไทภู

Y&T Lure (ปลาช่อนป่าบัว)

ตกปลาประสาไทภู EP13 หวดกระสูบเขื่อนน้ำพุง